· Gości online: 1
· Użytkowników online: 0
· Łącznie użytkowników: 1
· Najnowszy użytkownik: root
|
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.1 |
|
 Tematem wykładu jest zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych, tym wykładem chcieliśmy państwu przypomnieć podstawy elektromiografii i elektroneurografii jako technik diagnostycznych, przedstawić ich zastosowanie, znaczenie praktyczne w diagnostyce, jak również zwrócić uwagę na ograniczenia tych technik elektrofizjologicznych.
Do pracowni elektromiografii pacjenci są najczęściej kierowani z powodu osłabienia siły mięśniowej, z powodu zaników mięśni, nużliwości mięśniowej bądź z powodu zaburzeń czucia takich jak drętwienia, parestezje, bóle lub ubytki czucia. |
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.2 |
|
| W badaniu przewodzenia oceniana jest latencja – czyli odstęp czasowy pomiędzy momentem stymulacji, a początkiem zapisanego potencjału, jeśli jest to latencja w dystalnym odcinku nerwu badanego na odcinkach to nazywamy ją latencją końcową, jeśli nerw nie jest badany na odcinkach np. niektóre gałęzie krótkie splotu barkowe lub nerw udowy wtedy nazywamy ją latencją standaryzowaną. Ocenie podlegają aplitudy potencjałów wywołanych; ich wysokość, długość trwania, pole, ew. dyspersja., wyliczone zostają prędkości przewodzenia, ocenia się badanie pod kątem bloku przewodzenia oraz wykonuje się badanie fal F i odruchu H. |
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.3 |
|
| W chwili sztucznej stymulacji nerwu fala potencjału rozchodzi się dwukierunkowo. W kierunku dystalnym – zapisaną odpowiedź nazywamy falą M i odpowiada ona ruchowemu potencjałowi wywołanemu, fala potencjału szerząca się proksymalnie w strefie ranliwej neuronu, czyli tej najbardziej pobudliwej okolicy początku aksonu, generuje bodziec przebiegający już zgodnie z kierunkiem przewodzenia fizjologicznego, który obserwujemy jako potencjał o długiej latencji i niższej od fali M amplitudzie i nazywany jest falą F. Odruch H jest odruchem obejmującym co najmniej 2 neurony i jedną synapsę. W wyniku stymulacji włókien czuciowych znajdujących się w nerwie piszczelowym dochodzi do pobudzenia motoneuronu i wygenerowania potencjału o latencji dłuższej od fali F. |
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.4 |
|
Ze względu na dużą częstość występowania zespołów cieśni postanowiliśmy powiedzieć dzisiaj parę słów na temat ich diagnostyki elektrofizjologicznej. Najczęstszy jest zespół cieśni nadgarstka. Do diagnostyki zespołu cieśni nadgarstka zaproponowano szereg testów niemniej jednak najczęściej wykonuje się ocenę przewodzenia ruchowego z oceną latencji końcowej oraz ocenę przewodzenia czuciowego w n. pośrodkowym oraz łokciowym, badanie przewodzenia czuciowego w nerwie pośrodkowym na odcinku nadgarstek I, II, III i IV palec. Często sięga się po badanie nerwu pośrodkowego na krótkich odcinkach celem szczegółowego ustalenie miejsca cieśni.
Duże znaczenie ma porównie parametrów przewodzenia w nerwie pośrodkowym i łokciowym szczególnie test różnicy latencji SNAP między n.łokciowym a pośrodkowym.
|
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.5 |
|
| Kolejny zespół cieśni to zespół głowy kości strzałkowej – przy podejrzeniu tego zespołu konieczne jest badanie na odcinkach porównawcze z nerwem strzałkowym w drugiej kończynie oraz przewodzenia ruchowego w nerwie piszczelowym i czuciowego w n.łydkowym po tej samej stronie celem różnicowania z neuropatią. Zmiany typowe to zwolnienie przewodzenia oraz spadek ampl Pw w odcinku nad głową kości strzałkowej. Badanie można poszerzyć o poszukiwanie cech odnerwienia w m.piszczelowym przednim. |
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.6 |
|
Kolejna część badania EMG to ocena reakcji na wkłucie igły – obserwować można takie same patologie jak w zapisie spoczynkowym.
Kolejny etap to ocena zapisu skurczu maksymalnego mięśnia, w tym zapisie ocenia się gęstość zapisu poprzez ocenę liczby zwrotów na sekundę, amplitudę średnią i maksymalną zapisu oraz gradację czyli sposób w jaki dołączają się kolejne jednostki ruchowe w czasie zwiększania siły skurczu mięśnia. Gęstość zapisu opisujemy jako prosty, pośredni ubogi, pośredni, pośredni bogaty lub interferencyjny. W mięśniu zdrowym obserwujemy zapis pośredni, uproszczenie zapisu obserwowane jest w neuropatiach, a zagęszczenie w miopatiach. |
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.7 |
|
W przypadku procesów neuropatycznych badanie elektroneurograficzne dostarcza pewnych przesłanek pozwalających ustalić czy neuropatia ma charakter ostry czy przewlekły.
Cechy świeżego odnerwienia pod postacią fibrylacji i dodatniech potencjałów odnerwienia pojawiają się w mięśniu po około 2-3 tygodni od momentu uszkodzenia nerwu. Kilka tygodni później pojawiają się pierwsze cechy reinerwacji pod postacią zwiększenia amplitud, pola, wydłużenie czasu trwania PJR, polifazowości, obecności potencjałów satelitarnych, podwyższenia amplitudy zapisu skurczu maksymalnego, zmniejszenia gęstości zapisu skurczu maksymalnego – przy czym może przy dużej polifazowości wystąpić zagęszczenie zapisu pod postacią zapisu rzekomointerferencyjnyego. W procesach przewlekłych obserwować można cechy dojrzałej reinerwacji takie jak zwiększenie amplitud, pola, częściowa normalizacja czasu trwania PJR, zmniejszeni polifazowości, dalsze podwyższenie amplitudy i uproszczenie zapisu skurczu maksymalnego. |
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.8 |
|
Szczególnej czujności ze względu na dużą zmienność zapisu w zależności od etapu choroby wymaga diagnostyka elektrofizjologiczna zapalenia wielomięśniowego:
We wczesnej fazie aktywnej obserwuje się fibrylacje przy jednoczesnym braku zaburzeń skurczu maksymalnego i parametrów PJR . Zaawansowana faza aktywna cechuje się obecnością fibrylacji, parametry PJR i zapis skurczu maksymalnego są typowo miopatyczne. Na etapie remisji wczesnej po fazie aktywnej wycofują się fibrylacje,a zpis EMG pozostaje typowo miopatyczny. W pełnej remisji zapis może wrócić do normy brak jest fibrylacji, zapis skurczu maksymalnego i parametry PJR wracają do normy. |
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.9 |
|
Jeszcze raz chciałem podkreślić, że nie są to kryteria bezwzględne, niemniej jednak potrafią być bardzo pomocne w diagnostyce różnicowej SLA.
Poza badaniem EMG i ENG w pracowni EMG wykonuje się jeszcze szereg testów elektrofizjologicznych, jednak w powszechnym wykorzystaniu pozostają głównie próba miasteniczna, badanie elektromiografii pojedynczego włókna mięśniowego oraz próba tężyczkowa.
Próba maisteniczna jest badaniem, które ma na celu wykazanie spadku amplitudy kolejnych potencjałów podczas stymulacji ich serią bodźców. Badanie przeprowadza się w następujący sposób:
•Najpierw ocenia się odpowiedź na pojedynczy bodziec – dobierając wartość supermaksymalną bodźca |
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.10 |
|
| W zależności od typu patologii w badaniu sf-Emg będziemy obserwować różne konstelacje wartości jitteru i gęstości włókien. W miastenii FD będzie prawidłowe, a jitter wydłużony, w miopatiach jitter będzie w normie,a fd może być lekko podwyższone. W przebiegu świeżej reinerwacji w procesach neuropatycznych będziemy mieć do czynienia zarówno z wydłużeniem jittteru jak i wzrostem Fd, z upływem czasu jitter będzie się normalizował, a fd pozostanie bez zmian. |
|
 Od kilku lat narodowy fundusz zdrowia pozwala na finansowanie drogich terapii lekami, które nie są na listach refundacyjnych, przy pomocy narzędzia nazywanego programami terapeutycznymi. Prowadzący program terapeutyczny (jest ich kilkadziesiąt) musi spełniać określone kryteria. Musi mieć odpowiednią czasową dostępność lekarzy specjalistów oraz musi mieć możliwość przeprowadzenia kwalifikacji pacjenta do leczenia oraz mieć możliwość przeprowadzenia koniecznych do monitorowania stanu zdrowia pacjenta badań laboratoryjnych. |
|
|
|
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.
Brak wiadomości. Może czas dodać własną?
|
|
